Pelin Batu

Sekiz farklı ülke, sekiz farklı ev tüm çocukluk hikayesinin zemini. Biz de heyecanla dinliyoruz...

"Çok ev değiştirdik çocukluğum boyunca. Babamın her sene başka bir yere tayini çıkardı. Çocukluğumda, pek çok ülkeden mobilyanın, objenin, eşyanın toplandığı ve dolayısıyla karışık ve fazlasıyla dolu evlerde yaşadım. O yüzden hep kendi evim olunca, olabildiğince az eşyayla doldurur basit yaşarım diyordum ama farkettim ki alışkanlık olmuş, ben de dolduruyorum evimi bir şekilde... O doluluğa alışınca tersi bir durum hastane odası gibi geliyor insana. Belli objeleri toplama takıntım var. Bir dönem ilaç şişelerini toplardım. Ama sonradan tehlikeli olduklarını farkettim. Meğerse zehirlilermiş, bir keresinde odamda patlamışlardı ve büyük bir tehlike geçirmiştim. Dolayısıyla eşya toplarken temkinli davranıyorum artık. Obje olarak belli şeylere takıntım var. Ama en öne çıkanı sanırım kitaplar. Artık evime sığmaz sayıda kitabım var.

Çocukların ilk 5-6 yılı hatıralar için çok önemlidir derler ya. Benim de beş yaşına kadar olan dönemim Kıbrıs'ta geçti. Villa Fırtına diye bir yerde yaşıyorduk. Aslında eskiden Fortuna'ymış adı. Latince şans ve kader anlamlarına gelen... Türkler onu fırtına olarak değiştirmiş. Orayı unutamıyorum hakikaten. Deniz kenarında, devasa çam bahçeleri olan; hindiler, kazlar, köpekler, tavuklarla adeta bir hayvanat bahçesiydi orası. Beş yılım denizin içinde geçti bir de... Burnumda tüter hala orası. Yazlık bir yer olduğu için çok geniş terası vardı. Altından bitkiler sarmaşıklar gelen bir de cam masamız; onu hiç unutamam mesela... En çok o terasta vakit geçirirdim. Yaşadığımız her evde, bir mahzen, bir depo, kimsenin kullanmadığı küçük odalar bulup oralara eşyalarımı taşır, sahiplenirdim. Herkesin bir odası vardı ama ben ayrıca bir sığınak yaratırdım kendime. Babamın işi dolayısıyla çok fazla davet olurdu evimizde. Bir sürü elçi, üst düzey yetkili evimize gelirdi. Öyle akşamlarda kardeşimle merdivenlerin tepesinden ya da bizi kimsenin göremeyeceği yerlerden kalabalığı izler, herkesle, giydikleriyle, kıyafetleriyle dalga geçer eğlenirdik. Sonra da bir güzel giyinip aşağıya iner, deli gibi dans ederdik kalabalığın içinde. Tabii ki herkes de çok şirin bulurdu. Ama bizim için bütün mevzu büyüklerin ortamını sabote etmekti..."