Gümüşsuyu`nda Modern Osmanlı

Gümüşsuyu`nda Meral ve Vural Gökçaylı'nın evindeyiz.

Hazırlayan Şafak Ünal Fotoğraf Mehmet Ateş

Siyah-beyaz, maviye hiç bu kadar yakışmamıştı. O mavi Boğaz`ın ışıltısıyla yükselince, o siyah-beyaz moda denince ilk akla gelen ismin tercihi olunca; ortaya çıkan dans göz kamaştırıcı olmuş.

Yolumuz bu defa Gümüşsuyu`na düştü. Şehrin merkezinde ama setüstü Boğaz manzarasıyla göz kamaştıran bir evdeyiz. İstanbul`un en güzel noktalarına bakan ve bizzat en güzel noktalarından biri olan bir semtte ve açıdayız. Yaratıcı insanlar, yaşadıkları mekandan besleniyorsa eğer, moda tasarımcısı Vural Gökçaylı en doğru tercihlerden birini yapmış. Bize kapısını açtıktan sonra, onun sandıklarını, mektuplarını ve anılarını karıştırdık. Kahvesinden tat, sohbetinden zevk aldık.

Gündeminizde neler var?
Yaz sonu Dubai`de bir defile yapacağız, şimdi onun hazırlıklarını yapıyoruz. Tabii, yaz koleksiyonumuzu da hazırlıyoruz. Teması yine Anadolu Medeniyetleri olacak. Çünkü Anadolu`dan geçen bütün medeniyetlerin mirasçısı bizleriz ve bunlara sahip çıkmamız lazım. Benim kıyafetlerimde, kumaşın bir kıvrımında bile olsa bu medeniyetlerden bir detay çıkar. Selçuk, Hitit, Osmanlı gibi medeniyetlere yer veriyorum ama çağdaş tasarımlar içine bunları inceden işliyorum. Bence zaten sadece moda tasarımcıları değil, mimarlarımız, ressamlarımız, sanatçılarımız da Anadolu Medeniyetlerinden esinlenerek çağdaş eserler yapsalar bambaşka bir şey olacak. Şunu da belirtmek istiyorum, son dönem Osmanlı stilinin suyunu çıkarmalarından rahatsızım. Her şey bir Osmanlı karikatürü oldu, üstelik yapılan kostümlerin Osmanlı ile yakından uzaktan ilgisi yok.

Genç tasarımcılardan kimleri beğeniyorsunuz?
Şu anda pek beğendiğim bir isim yok. Altyapıları tam oluşmadı. Onun oluşabilmesi için de klasik dönemden geçmeleri lazım. Şimdi moda bölümlerinden mezun olan çocuklar "Tamam ben modacı oldum." diye çıkıyorlar. Müsabakalarda da en giyilmeyecek, en erotik, en saçma tasarıma birincilik veriyorlar, o da ben neymişim diyor. Çocuk için de zararlı bu. Mesela ben Paris`te dört yıl okudum, sonra ilk stajımı Givenchy, de yaptım. Ardından Yves Saint Laurent ile çalıştım, ardından Jean Patou`nun asistanı oldum. Yavaş yavaş merdivenleri çıkarak, "Ben bir şey yaptım, teknik olarak biliyorum." diyerek dükkanımı açtım. Şimdi genç modacılar birden bire gökten zembille düşüyorlar, yaptıkları şeylerin de hiç birine iyi diyemiyorum. Türkiye`de haute couture yapan parmakla sayılabilecek modacı var. Genç modacılar da haute couture`dan ziyade hazır giyim yapıyorlar. Ama inşallah iyi şeyler yapacaklar zamanla, temennim bu yönde. Moda dediğiniz zaman, bir moda tasarımcısının sanat dallarının hepsiyle ilgilenmesi lazım ki, yaratıcı olabilsin.

Sizce yeni on yılla birlikte hangi trendler yükselecek?
Geçen sene 1968 senesinin moda tasarımları ele alındı. Çünkü o sene devrim olmadan evvel, moda altın dönemini yaşıyordu, tam Audrey Hepburn, Grace Kelly gibi şık kadınların yükseldiği bir dönemdi. Bu sene de 70`li yıllar tekrar ele alındı. Çünkü haute couture`nin ve moda tasarımcılarının en verimli olduğu dönem bu.

Evinizin hikayesini sizden dinleyebilir miyiz?
20 seneden beri burada yaşıyoruz. Çok da memnunuz, sakin bir yer. Yaz aylarında burada yaşadığımız için pencereleri açınca bizi mutlu eden bir ev burası. Konumu ve manzarasından dolayı seçtik bu evi... Şehrin içinde ama manzarası çok güzel. Biraz da Moda`yı andırıyor bana. Ben çünkü Modalı'yım ve eski zamanlarını çok özlüyorum.

Siz nasıl bir evde büyüdünüz?
Ben tahta bir köşkte büyüdüm. Bitişiğimiz Hasan Işık`ın babası göz doktoru Esat Paşa`nın köşküydü. Güller içinde bahçelerimiz vardı, sarmaşıklar ve mis gibi kokan hanımelleri vardı. Tabii Moda, o zamanlar bambaşka bir yerdi. Sokağa çıktığımız zaman dedelerimiz, babalarımız, teyzelerimiz herkes birbirini tanırdı. Bir sokakta on köşk vardı. Bugün o yıkılan köşklerin yerinde, bir sokakta 20 katlı 30 daireli apartmanlar var. Modalı da kalmadı, Anadolu`nun her yerinden gelen insanlar var artık. O zamanlar daha içine kapalı, daha hoş bir yerdi. Burası gibiydi.

Dekorasyonu nasıl oluşturdunuz?
Eşim çok ilgilendi ama ben dekorasyonla daha ilgiliyim. Çok titizim, hiç bir şeyin yeri değişsin istemem. Renk olarak siyah-beyaz tercih ederim. Koltuklarım da aksesuarlarım da uzun zamandır kullandığımız eşyalar. Mesela koltuklar Abdurrahman Hancı`nın tasarımları. Osmanlı objelerini seviyorum. Objeleri karıştırmayı, biraz ondan biraz bundan yapmayı hiç sevmem. Bizim Türk ressamlarının resimlerini severim. Evimde de çağdaş Türk ressamlarının eserlerini görmekten büyük zevk alıyorum. Şamdan da, cam aksesuar da hep Osmanlı stili olsun isterim. Osmanlı stilini modern mimaride ve dekorasyonda çok beğeniyorum. Tabii Fransız etkisini de severim ama Osmanlı stilini tercih ederim. Çünkü yabancı misafirlerimi de evimde ağırlıyorum ve onlara bir Osmanlı parçasını, Türk kültürünü göstermek, modern mimariyle bunun harmanını sunmayı seviyorum. Aynı defilelerimde olduğu gibi... Onun için modern sanat, modern görüntü ama evdeki bütün aksesuarlar Osmanlı stili olsun istedim.

En sevdiğiniz stil, moda da dekorasyonda da Osmanlı diyebiliriz.
Evet tabii Osmanlı tarzını seviyorum ama körü körüne ve alaturkaca uygulanan halini değil. Ben bu stili modern eşyalarla öyle bir düzenleyebiliyorum ki; başka bir hal alıyor...

Hikayesi olan objeler sizin için çok önemli sanırım.
Evet, aile yadigarları, arkadaş hatıraları, mektuplar, eski fotoğraflar çok önemli. Romantik bir tarafım var. Her şeyi biriktirme tutkum var, puldan tutun yazılan bir pusulaya kadar her şeyi saklarım. Zaman zaman çıkarır bakarım, hoşuma gider. Siz hikayesi olan hatıralar deyince, ne zamandır çıkarmadıklarım ortaya çıktı. Sayenizde Fahrünissa Zeid`in mektupları, Bayan Korutürk`ün fotoğrafı, De Gaule`ün daveti, Papa`nn mektubu çıktı, sandıklarda baya bir anı var.