Savaş Karakaş

Şimdi orda olsam!

Hazırlayan: Zuhal Hamzaoğlu, Fotoğraflar: Burak Teoman, Thinkstock

(Belgesel Yapımcısı)

BİKİNİ ATOLL
Savaş Karakaş, belgeselleriyle su altındaki tarihin izini sürüyor, derin mavilerde geçmiş zamana, bambaşka hikayelere dalıyor. İnsan hayatta en sevdiği şeyi iş edinince de tatilin adını bile etmiyor, sadece büyük macerasının hayalini kuruyor

Ne kadar zamandır dalıyorsunuz?
Yüzmeden önce dalmayı öğrendim diyebiliriz, çocukluğum Kızıldeniz'de geçti. Arabistan sıcağında yapılabilecek tek şey dalmaktı. Kızıldeniz bir çocuğun renklerin içinde kaybolacağı muhteşem bir yerdir... Tüplü dalışa ise 1984'te başladım ve eğitmenlik yaptım uzun süre. Hobimden zevk alamaz hale geldiğim noktada ise eğitmenliği bıraktım.

Şu anda da işinizin bir parçası dalmak...
Dalmak hem işim hem hobim bugün; tatilim de seyahatim de bu iş artık. Çünkü hayatta beni dalmaktan daha çok mutlu eden hiçbir şey yok! 1997 senesinde yaptığım Çanakkale Savaşı Batıkları belgeseli benim popüler televizyonculuktan yavaş yavaş kopuşumdu. O belgesel burada ve yurtdışında çok ses getirdi. Ve bir süre sonra Türkiye'nin ilk belgesel kanalı İz Tv'de benim hobimi de profesyonel işimi de bir arada kullanabileceğim bir platform oldu. Beş senedir çekiyoruz "Sudaki İzler" belgesellerini.

Sizin için en iyi dalış noktaları?
Çanakkale özellikle çok önemli benim için. Onun dışında Sudaki İzler'de her bir program beni bambaşka yerlere, dönemlere götürdü. Orkinos çiftlikleri, Antalya Limanı'nındaki St. Didier Gemisi, Karadeniz'de Hitler'in kayıp filosuna ait, bulunan tek denizaltı U20, Kızıldeniz, Amerika'daki noktalar... Hepsi çok etkileyici. Dünya üzerinde en çok gitmek istediğiniz nokta? Sürekli gitmeyi hayal ettiğim, ne zaman gidebileceğim diye düşündüğüm yer Bikini Atoll. Marshall Adaları'nın bir parçası... Dünya üzerinde en çok merak edilen, en ilginç dalış noktası.

Nedir bu kadar merak edilen?
Amerika'nın gerçek yüzü orası! Bikini Atoll balıkçılıkla geçinen, sadece doğal zenginliklerini kullanarak yaşayan cennet gibi bir yerdi. Ada sakinleri ağaç kavuğundan evlerinde yaşarken Amerika, gidip onlara: "Dünyanın iyiliği için adanızı istiyoruz, size yakınlarda yeni evler vereceğiz..." dedi ve insanların tepesinde atom bombası patlattı. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra ele geçirdiği Japon ve Alman donanmalarını adanın çevresine diziyor, aralarına ayıp olmasın diye kendi eski gemilerini de koyuyor ve nükleer denemeleri başlatıyor. Bombaların bir tanesini denizin dibinde, birini de bir miktar üstünde patlatılıyor ve batırıyor gemileri. Vahşetin boyutu daha da büyük aslında, an an görüntülenerek dünyanın en büyük arşivlerinden biri oluşturuluyor. Ve dünyaya gözdağı vermek için oluşturulan bu çekimlerde batırılanların sadece gemiler olmadığını görüyorsunuz. "Gemiler boş olmasın, içinde canlı olsa ne olurdu?" sorusunun cevabını göstermek için keçiler, domuzlar bağlıyorlar... O hayvanlar, sembolik olarak gemilerin son mürettebatı yani!

Şu anda dalış yapılabiliyor mu orada? Tehlikeli değil mi?
50 yıl boyunca ulaşılamıyor bu batık gemilere; patlamalarla kirlenmiş sular. Ve 50 yıl kapatılıyor burası dalışa... Bu dönemde adada hiç olmayan hastalıklar çıkıyor tabii, korkunç bir iklim değişikliği yaşanıyor. Ada yeni yeni açıldı dışarıya ancak giden kimseye orada yetişen bir şey yedirilmiyor, oradaki su içilmiyor, her şey dışarıdan geliyor. Küçük bir dalış merkezleri var ve üst seviyedeki dalış programcıları oraya gidip program çekiyorlar. Ben de onların arasına girmek istiyorum.

Asla gitmek istemeyeceğiniz bir yer?
Sosyetik yerlere gitmeyi tercih etmeyeceğimi söyleyebilirim...