Cemil İpekçi

Moda Tasarımcısı

Daha önce Nişantaşı'nda oturuyordunuz. Beyoğlu'na taşınmaya nasıl karar verdiniz? Ben aslında hem Nişantaşılı hem de Cihangirliyim. Babam Nişantaşılı, annem Cihangirli. Cihangir anılarımın olduğu bir yer. Çok şanslı olduğumu düşünüyorum, çünkü her iki lezzeti de bir arada yaşadım. Bir yandan İstanbul'un batılı yüzü olan semtte büyüdüm. Ama aynı zamanda haft a sonlarını da İstanbul'un kozmopolit, gayrimüslimlerin ve Müslümanlar'ın bir arada yaşadığı bir semtte geçirdim. Hayalim Beyoğlu'nda, burası gibi eski bir sokakta ve eski bir binada işyerimin olmasıydı. Ve Fransız Sokağı projesi sırasında bu hayalim gerçekleşti. Başlangıçta bahçesi olduğunu bilmiyordum. Böylece Nişantaşı'ndan taşındım. Zaten Nişantaşı eskisi gibi değil. Eski hanımefendiler, beyefendiler gittiler. Gösterişten uzak, sade şıklıkta bir yerdi. Bugün gösteriş dolu bir yer haline dönüştü.

Bu binadan biraz bahsedebilir misiniz?
18. yüzyılda Osmanlı sarayında çalışmak üzere İstanbul'a gelen bir Fransız bu şehre aşık olmuş ve kendine bu köşkü yaptırmış. Bulunduğum yer köşkün giriş bölümü. İstanbul'u benim kadar seven birinin yaptırdığı köşkün giriş katındayım. Giysilerimle doğu ile batı arasında bir sentezsem, İstanbul da öyle bir yerse, bulunduğum mekan da doğuyla batının geçiş noktası...

Bahçede ne gibi değişiklikler yaptınız?
Bakımsız bir bahçeydi. Çiçek çok seviyorum. 365 gün bahçenin çiçeklerle dolu olması ve yeşil kalabilmesi önemli. Onun için bahçıvanımla beraber dört mevsim açan çiçekler ekiyoruz. Dört mevsimde de bahçem yeşildir ve rengarenk çiçeklerle bezelidir. Büyük bir yemek masam var. Orada çalışanlarımla birlikte öğle yemeği yiyoruz. Ayrıca kendime yuvarlak bir çay masası koydum. Beş çaylarımı orada içiyorum. Gece ışığında da bahçe çok güzel oluyor. Yazın akşamları hemen eve gitmiyorum. Büyük masada bir büfe yapıyorum. Kapım herkese açık, şarabını kapan geliyor. Burada şiir, felsefe geceleri yapıyoruz.

Meleklerin özel bir sebebi var mı?
Evimde de çok melek var. Melekler, kelebekler ve filler benim için önemli. Meleklerin olduğu yere meleklerin geldiğine inanırım. Dadım bana, köşkün bahçesinde oynarken hep çiçek perilerini anlatırdı. "Çiçekleri sakın koparma, çünkü onun üstünde bir çiçek perisi vardır, çok üzülür." derdi. Çiçek perilerine çok inanırım. Bu yüzden de bahçede çok miktarda melek var. Özel yaptırdım ve boyattım.

Zamanınızı nasıl geçiriyorsunuz burada?
Kışın, hava güzel olduğunda da mutlaka bahçedeyim. Çizimlerimi yapıyorum. Sadece ben değil, öğrencilerim, asistanlarım hepsi burada oluyor. Baharda resim çalışıyorum, yazı yazıyorum.

Son dönemde nelerle uğraşıyorsunuz?
1,5 yıldır Mardin projem devam ediyor. Orada açılan okulumda 70 kadın ders alıyor. Burası Halk Eğitim'e bağlandı. Tabii ben bunlarla yetinmeyip yine Mardin'de 300 kişilik bir okul açacağım. Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı olacak. Okulun bahçesinde ilköğretim merkezi var. Onlara da bir sosyal eğitim merkezi kuruyorum. Diyarbakır'da puşi tasarım merkezi açıyorum. 9 Ağustos'ta Mardin'de "Doğu Masalı" adlı, buradaki kültürleri ve inanışları yansıtan büyük bir defile yapacağım.