Tasarım deyince akla gelen her şey...

Tasarımın her alanında faaliyet gösteren İsmail Öklügil'in projesi olan Studio Punto bu ay dikkatimizi çekenler arasında ilk sıralarda yer alıyor.

HAZIRLAYAN ŞAFAK ÜNAL FOTOĞRAF BURAK TEOMAN

Yaratıcılık dolu hikayesini Öklügil'den dinliyoruz.

Sizi tanıyabilir miyiz?
Ben sadece tasarımla ilgilenen biriyim. Önce Anadolu Üniversitesi ardından Mimar Sinan Üniversitesi İç Mimarlık bölümü mezunuyum. Birincilikle okulu bitirince Türk Eğitim Vakfı'ndan burs kazandım, Domus Academy'de Master in Design okudum. Ardından Scuola Arte&Messagio'da vitrin ve fasad üzerine bir master daha yaptım. Okullar bittikten sonra Milano'da yaşamaya bir süre devam ettim, orada Studio Punto'yu kurduk. Aynı zamanda İstanbul'da AddresIstanbul'da tasarım stüdyomuzu açtık. İç mimarlık, endüstriyel tasarım, grafik, baskı, moda ve marka imajı oluşturma gibi tasarımın tüm disiplinlerini içine alan bir ofis kurduk. Aynı zamanda Anadolu Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nde ders veriyorum.

Moda, iç mimari ve endüstriyel tasarım dersleri veriyorsunuz. Bu alanların ortak paydası nedir?
Tabii iç mimarlık ya da mimarlık disiplini yanında moda tasarımı biraz fast food kalıyor. Mimarlık daha sürdürülebilir, gelip geçer olmayan, yıllar boyunca yaşayabildiğiniz, izm'ler yaratan, ipuçları veren disiplin iken moda daha çabuk tüketilen bir olgu. Ama tasarımın özünü benimsemiş, kimliği oturmuş, vizyonu açık bir kişi bütün disiplinler üzerine bir şey tasarlayabilir diye düşünüyorum.

İç mimari düzenlemelerinizde hangi stile kendinizi yakın görüyorsunuz?
Mimari aslında saray stillerinden yola çıkar. Barok, Rönesans, Art Deco, Art Nouveau, Empire, Minimalizm diye adlandırdığımız tüm stiller saray çıkışlı olarak bilinir. Biz 21. yüzyılda minimalizmi yaşıyoruz. Ben geleceğin bakış açısıyla hümanist dokunuşları olan fütürist-minimal bir stilde yer almak isterim. Tasarımlarım da bu yönde. Mutlaka minimal değerler içinde, geleceğe gönderme yapan dokunuşlarla ve tabii ki hümanist dokuları barındırmalı diye düşünüyorum.

Aydınlatma, oturma elemanı, askı gibi farklı tasarımlarınız var, hangi malzemeleri kendinize yakın görüyorsunuz?
Kişisel egomla değil, hikayelerle tasarım yaptığım için benim hikayem, hayalimde yarattığım senaryom neyi gerektiriyorsa o malzemeyi seçerim. Öz malzemeyi çok severim, ahşabı doğasıyla, taşı özüyle kullanmayı tercih ederim. Ama hikayem daha melezleme bir çalışma gerektiriyorsa bütün malzemeleri de bir anda karıştırabilirim. Tasarım konusunda bir kuralım ya da kriterim yok. Ama tabii ki dünyanın gidişatı çok önemli, duyarlı tasarım giderek ön plana çıkıyor.Tasarımım için yazılan senaryoya göre ben doğa düşmanı bir obje de tasarlayabilirim. Askı tasarımım tamamen pleksiden yapılmış iken, "Gezginin Anıları" aydınlatma sadece kağıt kullanılarak tasarlandı.

Nasıl ortaya çıkıyor bu hikayeler?
Benim perspektifimde her tasarımın bir hikayesi var. Dünyaya baktığımızda bir mimarın, tasarımcının belli bir üslubu vardır. Le Corbusier, Eames, Zaha Hadid gibi isimlerin işlerine baktığınız zaman kolaylıkla tanıyabilirsiniz. Ben ise pek böyle bir tasarımcı olarak anılmayı istemiyorum. Hikayelerimle anılmak istiyorum. Çünkü hikayeler daha zengin ve derin geliyor. Bu hikayeler farklı olabilir ama altyapısına baktığımızda beyin fırtınaları, senaryolar yaratmak mevcut. Önce hikaye çıkıyor, ardından onun üzerine kurulmuş mekan tasarımı ya da obje geliyor.